ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

Χριστούγεννα και πάλι. Τα πάντα έχουν ντυθεί τα καλά τους, ίσως για να ξεχάσουμε και τη θλιβερή πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Ίσως για να δούμε τις φατσούλες των μικρών παιδιών να γελάνε και να χαίρονται, κάνοντας όνειρα για τα δώρα που θα τους φέρει ο δικός τους Αη-Βασίλης και για να γεννηθεί μέσα στην άδολη καρδούλα τους ο μικρός Χριστός. Τα παιδιά που χαίρονται τόσο πολύ με τα φανταχτερά λαμπιόνια, τις γιρλάντες, τα στολισμένα δέντρα, τα κάλαντα και με όλα τα χριστουγεννιάτικα καλούδια ξέρουν καλά το μήνυμα της αγάπης και την προσφέρουν απλόχερα σε όσους είναι κοντά τους ζεσταίνοντας τις καρδιές μας. Ένα μικρό παιδί κι ο Χριστός που γεννάται σήμερα έρχεται να ζεστάνει με την πιο όμορφη και γλυκιά αγαλλίαση τις καρδιές μας.

Τα γιορτινά τραπέζια που θα ενώσουν για ακόμα μια φορά οικογένειες και φίλους θα μας κάνουν να νιώσουμε τη θαλπωρή που δεν έχουμε την ευκαιρία να αισθανθούμε τις υπόλοιπες μέρες μέσα στη δίνη της καθημερινότητας. Κι όμως κάπου στον κόσμο αυτά Χριστούγεννα δεν θα γελάσουν τα παιδικά προσωπάκια, δεν θα μαζευτούν οικογένειες και φίλοι, δεν θα υπάρξει θαλπωρή και η γλυκιά προσμονή των δώρων γιατί εκεί ένας άλλος Ηρώδης κυνηγά και απειλεί με σφαγή το μικρό Χριστό που γλυκά έχει γεννηθεί στις καρδιές των πιστών Του.

Μήπως όμως και δίπλα μας ο Ηρώδης της φτώχιας και της αδιαφορίας δεν κυνηγά το μήνυμα των Χριστουγέννων; Για μία σημαντική μερίδα ανθρώπων οι γιορτές αυτές συνδυάζονται με τη διασκέδαση, την καλοπέραση και το φαγοπότι. Όχι ότι αυτό είναι κακό από μόνο του, αλλά όταν δεν συνδυαστεί με προσφορά προς το συνάνθρωπο και με την πνευματικότητα, τότε η γιορτή έχει χάσει όλο της το νόημα, αφού από την αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο και την ταπείνωση του Θείου Βρέφους δεν έχει μείνει τίποτα μέσα μας. Κατά την ταπεινή μας άποψη, το πραγματικό μήνυμα των γιορτών αυτών, όπως και κάθε άλλης γιορτής, είναι η συνεισφορά στον συνάνθρωπο που υποφέρει, η προσφορά που δίνει χαρά στην ψυχή μας και κάνει το τραπέζι μας ακόμα πιο γιορτινό.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους, έτσι όπως τα ονειρεύεται ο καθένας από εμάς, με υγεία, χαρά, ειρήνη και ελπίδα για όλο τον κόσμο!

Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.:  6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/

Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ http://grafida-

ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ;

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

Στις 17 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας.

Ως γνωστόν το Σύνταγμα ορίζει ότι μπορούν να γίνουν μέχρι και 3 ψηφοφορίες ∙ κατά την πρώτη και δεύτερη ψηφοφορία ο υποψήφιος Πρόεδρος πρέπει να λάβει τις θετικές ψήφους των 2/3 των Βουλευτών, δηλαδή 200 ψήφους, ενώ κατά τη 3^η ψηφοφορία ορίζει ως προβλεπόμενο όριο τα 3/5 του σώματος του Κοινοβουλίου, τουτέστιν 180 θετικές ψήφους. Σε αντίθετη περίπτωση, η Βουλή αυτομάτως διαλύεται και προκηρύσσονται εθνικές εκλογές. Μετά τον ορισμό της νέας Κυβέρνησης ορίζεται νέα ψηφοφορία κατά την οποία εκλέγεται Πρόεδρος Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία 151 ψήφων, όσων δηλαδή χρειάζονται για να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης και μία κυβέρνηση.

---

Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του κυρίου Δήμα για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και επισήμανε μάλιστα ότι δεν θα αλλάξει το πρόσωπο του υποψηφίου Προέδρου σε καμία από τις τρεις ψηφοφορίες. Είναι όμως ο κύριος Δήμας ο άνθρωπος που θα καταφέρει να συσπειρώσει γύρω του 180 τουλάχιστον βουλευτές για να εκλεγεί; Η προσωπική μας άποψη είναι πως αυτό είναι μάλλον δύσκολο με τις μέχρι τώρα ανακοινώσεις των κομμάτων και των ανεξάρτητων Βουλευτών. Την υποψηφιότητα Δήμα δυσχεραίνουν και οι δηλώσεις του κυρίου Γιούνκερ σε Βελγικό τηλεοπτικό κανάλι σε ό,τι αφορά τις εκλογές στην Ελλάδα περί οικείων προσώπων στην εξουσία, οι οποίες συνιστούν σαφώς ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα στη χώρα. Από την άλλη οι οικονομικές αγορές και οι διάφοροι οικονομικοί οίκοι εκβιαστικά και με την απειλή της εξόδου της χώρας από το Ευρώ και την Ε.Ε πιέζουν ασφυκτικά προς την κατεύθυνση της ‘‘ομαλότητας’’ και της μη προκήρυξης πρόωρων εθνικών εκλογών, γεγονός που κάνει κάποιους βουλευτές να σκέφτονται ότι εφόσον κάτι τέτοιο – ή κάποιο άλλο ζήτημα, όπως η τουρκική προκλητικότητα – αναδειχθεί σε μείζον εθνικό θέμα θα πρέπει να ψηφίσουν θετικά για Πρόεδρο Δημοκρατίας ή και ακόμα να δημιουργηθεί μια Κυβέρνηση ‘‘εθνικής σωτηρίας’’ που θα αναλάβει να διαπραγματευτεί με την Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και πάλι όμως δεν διαφαίνεται να συμπληρώνεται ο μαγικός αριθμός των 180 ψήφων, εξάλλου κανείς δεν δεσμεύει τον κύριο Δήμα να αποχωρήσει οικειοθελώς αν καταλάβει ότι δεν πρόκειται να εκλεγεί και να διευκολύνει την Κυβέρνηση που θα ‘‘αναγκαστεί’’ τελευταία στιγμή να αλλάξει υποψηφιότητα.

Πολιτικά τερτίπια για να εκλεγεί Πρόεδρος από την παρούσα Βουλή ή για να πάμε σε εκλογές και να εκλεγεί Πρόεδρος με μόνο τους κυβερνητικούς Βουλευτές και ποιοι θα είναι αυτοί; Οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις φέρνουν πρώτο, αλλά χωρίς αυτοδυναμία ακόμα και με την σύμπραξη των ΑΝ.ΕΛ και της ΔΗΜ.ΑΡ, τον ΣΥΡΙΖΑ και δεύτερη τη Νέα Δημοκρατία, καθώς τα ποσοστά του ΠΑ.ΣΟ.Κ φαίνεται να είναι στο ναδίρ . Είναι όμως εφικτός ένας τέτοιος κυβερνητικός σχηματισμός ή μήπως κάποιος από τους δύο θα αλλάξει –κάτω από το βάρος των ‘‘εξελίξεων’’ – γλώσσα και προσανατολισμό; Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν είναι άγνωστο στα κόμματα, τουναντίον μάλλον. Όπως και να έχει όμως πρέπει να προσεχθούν δύο πράγματα: 1) ο Ελληνικός λαός, ο πάλαι ποτέ κυρίαρχος στο κράτος του, δεν αντέχει άλλη επιβάρυνση ούτε άλλη ταπείνωση και 2) όσο νομότυποι και να είναι οι πολιτικοί ελιγμοί συνιστούν πολιτειακή και πολιτική ανωμαλία αφού γίνονται υπό το βάρος της απειλής της οικονομικής κατάρρευσης σε ένα κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος. Επιπλέον η παραμονή στο Ευρώ που ευαγγελίζεται η πλειονότητα των Βουλευτών προϋποθέτει να μην υπάρχουν καταστάσεις που οδηγούν σε ενάντιες φωνές κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την οικονομική ανάπτυξη τους κράτους και κυρίως με την ευημερία των πολιτών και όχι με απειλές του τύπου grexit. Για πολλοστή φορά θα επαναλάβουμε ότι η Ευρώπη γνώριζε την πλήρη αλήθεια για τα οικονομικά της χώρας όταν την έκανε δεκτή στην Ο.Ν.Ε. ενω θα μπορούσε εφόσον ήταν τέτοιο βάρος να την απορρίψει. Τεχνητό λοιπόν,όπως υποστηρίζουν κάποιοι, ή πραγματικό, όπως υποστηρίζουν κάποιοι άλλοι, το χρέος δεν αναιρεί ούτε τις δικές μας ευθύνες αλλά ούτε και τις ευθύνες των εταίρων μας που έχουν μετατραπεί σε εισαγγελείς και ποδοπατητές της αξιοπρέπειας μας,σε οικονομικούς δικτάτορες θα μπορούσαμε να πούμε, μακριά από το αρχικό ευρωπαϊκό όραμα της ισότητας των λαών-μελών της.

Για το λόγο αυτό η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, είτε αναδειχθεί νέος Πρόεδρος είτε προκηρυχθούν πρόωρες εθνικές εκλογές, έχει μια ιδιαιτερότητα ιδιαιτερότητα : ο γνώμωνας πρέπει να είναι, όχι βουλευτικός θώκος του καθενός ούτε τα συμφέροντα των αγορών, αλλά η ψήφος κατά συνείδηση για το καλό τόσο του κράτους όσο και του Έλληνα πολίτη που η καθημερινότητά του που έχει καταστεί αφόρητη πλέον, ωσεί φορτίον βαρύ.

Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.:  6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/

Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ http://grafida-sintikis.blogspot.gr/

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών, Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014, στην σελίδα 10.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ;

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος, ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ, Τρίτη 09 Δεκεμβρίου 2014, στην σελίδα 10. ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 13.425 Και τώρα λοιπόν τι; http://www.sertharros.gr/?p=22070

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ;

Δεν έφτανε η συνάντηση του Πάπα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος δηλώνει και άθεος, που μας ξάφνιασε, αφού ο Προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας είναι βέβαια εκ της θέσεως του μία προσωπικότητα εγνωσμένου κύρους αλλά δεν έχει καμία σχέση με τα πολιτικά πράγματα της χώρας, ήρθε και κατά την τελευταία περίοδο του Νοεμβρίου να απασχολήσει ιδιαίτερα τους εκκλησιαστικούς κύκλους, αλλά και τον απλό ορθόδοξο λαό, η επίσκεψη του Πάπα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και η συνάντησή του με τον προκαθήμενο της Ορθοδοξίας αλλά και η συμπροσευχή τους στο Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.

---

Ήδη πριν ακόμα πραγματοποιηθεί η εν λόγω επίσκεψη φωτιά είχαν βάλει οι δηλώσεις που άφηναν να εννοηθεί ότι οδεύουμε προς την επανένωση των δύο εκκλησιών. Πολλές οι αντιρρήσεις για μια νέα προσπάθεια σαν αυτή της Φεράρας. Ε, και λοιπόν, θα αναρωτιόταν ίσως κάποιος  καλοπροαίρετος, τι κακό μπορεί να έχει μια τέτοια προοπτική, αφού έτσι κι αλλιώς η «υπέρ της των πάντων ενώσεως» ευχή ακούγεται στις ιερές ακολουθίες μας; Όμως το θέμα εδώ είναι καθαρά δογματικό κι αυτά που μας χωρίζουν με την παπική εκκλησία με το πέρασμα των αιώνων είναι ήδη πάρα πολλά. Το διαφορετικό τελετουργικό, η αλλοίωση της δογματικής αλήθειας με την προσθήκη του filioque («και εκ του Υιού») στο σύμβολο της Πίστεως, το αλάθητο του Πάπα, η Μαριολατρεία, για να αναφέρουμε μόνο μερικά από αυτά, καθιστούν πλέον πάρα πολύ δύσκολη – αν όχι και ουτοπία – την επανένωση.  Πρόκειται ουσιαστικά για ένα παιχνίδι εξουσίας της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας που με δόλωμα την ‘‘αγαπητική κοινωνία’’ Ορθοδόξων και Παπικών  στήνει το σκηνικό για να εκπορθήσει κάστρα με μια νέα Ουνία και να επιβληθεί παγκοσμίως, τουλάχιστον σε όλο τον Χριστιανικό κόσμο, σημάδι και αυτό της παγκοσμιοποίησης που προωθεί την πανθρησκεία.

Το πολιτικό σκηνικό της οικονομικής κρίσης δεν είναι άσχετο με το όλο θέμα κι ας απέχει χρονικά  κοντά επτά χρόνια. Η οικονομική κρίση είναι βαθιά κρίση αξιών. Η Δυτική Ευρώπη μέσα στο κλίμα του αθεϊσμού και της αθεΐας που δημιούργησε, έρχεται να πληρώσει το τίμημα με την νεολαία της να ψάχνει να καλύψει το κενό μέσα από άλλα μονοπάτια, θελγόμενη από θρησκευτικά μηνύματα μίσους και βίας, που όσο κι αν φαίνεται παράδοξο ικανοποιεί την πνευματική της υπόσταση γιατί επιτέλους οι νέοι αυτοί έχουν να πιστέψουν σε ένα Θεό. Οι θρησκευτικές διαμάχες που μαίνονται αυτή τη στιγμή στη Μέση Ανατολή με ιδιαίτερη σκληρότητα οδηγούν αναπόφευκτα  στη σκέψη « μα γιατί, όλοι παιδιά του ίδιου Θεού είμαστε, όπως κι αν τον ονομάζουμε». Εδώ όμως, κατά τη γνώμη μας, κρύβεται η παγίδα. Αντί, να αναζητήσουμε το Χριστό στη ζωή μας και την διδασκαλία της αγάπης, όπως ο ίδιος την κήρυξε,  θα αναζητήσουμε, ίσως, τη λύση σε ένα αμάλγαμα θρησκευτικού συγκρητισμού που ουσιαστικά θα λειτουργήσει σαν κρεατομηχανή συνειδήσεων και θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Πώς να μην θυμηθεί κανείς τα λόγια του μακαριστού Χριστόδουλου που είχε σχεδόν προβλέψει αυτή την κατάσταση και είχε μιλήσει στους νέους, που υπεραγαπούσε και με δική του προσωπική προσπάθεια είχε φέρει κοντά στην εκκλησία, λέγοντας τους ότι τον κιμά, τις πολτοποιημένες δηλαδή συνειδήσεις ή αν θέλετε τη συνείδηση της μάζας, τον πλάθεις όπως θέλεις μέσα στο χέρι σου; Τους προέτρεψε μάλιστα να μην πέσουν στην παγίδα, αλλά να κρατήσουν τις αξίες τους.  Ο λόγος αυτός, όπως και κάθε άλλος λόγος της χαρισματικής αυτής προσωπικότητας, έδινε κουράγιο και δύναμη στον Ελληνικό λαό. Κατηγορήθηκε πολλές φορές ότι του άρεσε η προβολή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά το έργο της Εκκλησίας χρειάζεται πάντα να προβάλλεται  ώστε το ποίμνιο να νιώθει τον ποιμένα του κοντά του σε όλα τα ζητήματα, με λόγια παρηγορίας και με πράξεις δυναμικές.

Χωρίς να αμφισβητεί κανένας το έργο της Εκκλησίας σήμερα, που αναμφίβολα είναι τεράστιο σε ένα λαό χειμαζόμενο από ανελέητους δανειστές, ας μας επιτραπεί να πούμε ότι λείπει ο λόγος που ενθαρρύνει και παρηγορεί. Ας μην ξεχνάμε ότι σε ανάλογη περίπτωση η Εκκλησία της Κύπρου δήλωσε δυναμικά ότι στέκεται δίπλα στο ποίμνιό της και ότι αναλαμβάνει κάθε χρέος.

Πολλές λοιπόν οι παγίδες για την Ορθοδοξία, οι νέοι που μπορεί να αδιαφορήσουν ή να θελχτούν από άλλες φιλοσοφίες, ο παπισμός, η πανθρησκεία και χίλιες δυο άλλες που πρέπει πολύ να προσεχθούν για να μη χαθούν οι αξίες που κράτησαν ζωντανό το πνεύμα των Ελλήνων ακόμα και στις πιο μαύρες στιγμές της ιστορίας. Εμείς ας ευχηθούμε να είναι όλα στη φαντασία μας!

Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.:  6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/

Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ http://grafida-sintikis.blogspot.gr/

KΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)
Στη σύγχρονη και πολιτισμένη κοινωνία μας, όπου όλα είναι θεσπισμένα, πολύς λόγος γίνεται συνεχώς για τα δικαιώματα του παιδιού∙ τηλεοπτικά σποτάκια και σχολικά προγράμματα μας βομβαρδίζουν για να μας ευαισθητοποιήσουν κατά της βίας και της κακοποίησης της οποίας κατά κύριο λόγο θύματα είναι τα παιδιά, αφού αυτά αποτελούν το πιο ευάλωτο κομμάτι όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης. Αλήθεια ποιος από μας δεν έγινε μάρτυρας της εκμετάλλευσης των παιδιών στα φανάρια ή στις γωνιές των δρόμων που ζητιανεύουν για ελάχιστα χρήματα ή ακόμα χειρότερα ποιος από εμάς δεν συνάντησε έναν ενήλικα  ‘‘γονέα’’  να κρατά στο κρύο ή στο λιοπύρι το ανήλικο ‘‘παιδί του’’, πολλές φορές ευρισκόμενο και σε βρεφική ηλικία, προκειμένου να προκαλέσει την φιλάνθρωπα και χριστιανικά αισθήματά μας;

---

Αλήθεια μήπως δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι που,  ικανοποιημένοι από την υποκριτική προσφορά των λίγων λεπτών του ευρώ σε κάποιο παιδάκι, κωφεύουμε στην κραυγή του για βοήθεια; Ποιος άλλος από αυτήν  την ευαισθητοποιημένη κοινωνία κάνει πώς αγνοεί την βία και οχυρώνεται στο καβούκι του όταν δίπλα του κακοποιείται ένα παιδί; Παιδική εργασία και μάλιστα μη αμειβόμενη, παιδική πορνογραφία και παιδοφιλία- συμπεριλαμβανομένων και των γάμων ανήλικων κοριτσιών σε χώρες με κουλτούρα πολύ διαφορετική από την ευρωπαϊκή, παιδική εκμετάλλευση, αναλφαβητισμός, ακρωτηριασμοί, παιδιά θύματα βίας και ξυλοδαρμού τιμωρούνται από τους νόμους  καταδικάζονται από τους θεσμούς και τις διεθνείς συμβάσεις και επιτρέπονται δυστυχώς από την υποκρισία του κοινωνικού συνόλου και την αδυναμία των κοινωνικών υπηρεσιών να παρέμβουν δυναμικά και αποφασιστικά. Επιπλέον η οικονομική κρίση, επέτεινε την όλη κατάσταση. Ολοένα και περισσότερα παιδιά, κυρίως οικονομικών μεταναστών που έχουν περάσει λαθραία τα σύνορα και για τους οποίους δεν υπάρχουν στοιχεία απογραφής, αλλά και γηγενών κοινωνικών ομάδων, απέχουν από τα μαθήματά τους προκειμένου να επαιτήσουν ή να εργαστούν χωρίς κοινωνική ασφάλιση και κάτω από άθλιες οικονομικές, κοινωνικές και υγειονομικές συνθήκες. Κοντολογίς, έχουμε μερίδιο ευθύνης.



Αγαπητοί αναγνώστες, ο μήνας Νοέμβριος αφιερώνει δύο συνεχείς ημέρες στο παιδί, την 19η Νοεμβρίου ως διεθνή ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και την 20ηΝοεμβρίου ως παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού. Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι αυτά τα δύο θέματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όσοι αξιώθηκαν, με οποιονδήποτε τρόπο,  να γίνουν γονείς, αλλά και όσοι διαθέτουν λίγο περισσότερη ευαισθησία και έχουν ξεφύγει από τα στενά όρια του ατομικισμού ξέρουν πολύ καλά ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, χρώματος, θρησκείας, δεξιοτήτων, είναι παιδιά μας και έχουν ανάγκη εκτός από την προστασία μας, πράγμα αυτονόητο νομίζω, από την αγάπη και τον σεβασμό μας αφού δεν παύουν παρά την μικρή τους ηλικία να είναι ανθρώπινα πλάσματα που διαθέτουν αξιοπρέπεια και συναισθήματα, ίσως και περισσότερα από τα δικά μας, αφού η σκληρότητα της καθημερινότητας δεν έχει καταφέρει να διαπεράσει και να διαποτίσει πλήρως την παιδική τους αθωότητα και ευαισθησία. Η ανθρώπινη ζωή που διαμορφώνεται από την πρώτη ώρα, όταν ακόμη μεγαλώνει μέσα στο σώμα της μητέρας, όταν δεν είναι καν αντιληπτή ούτε από την επιστήμη ούτε από το μητρικό ένστικτο είναι ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο και μεγαλύτερη ευλογία που έχει δοθεί στον άνθρωπο, είναι η συνέχεια της ζωής μας στο διηνεκές με την μεταφορά των κυττάρων μας σε μία νέα δημιουργία κι ωστόσο τόσο δική μας που η εκμετάλλευση της από τον οποιοδήποτε μοιάζει με ιεροσυλία απέναντι στην οποία τόσο η κοινωνία όσο και ο καθένας προσωπικά πρέπει να δημιουργήσει ένα αρραγές και ανυπόκριτο μέτωπο για να μη σβήσει ποτέ το χαμόγελο από τα παιδικά χείλη τους, για να συνεχίσει να έχει μέλλον η κοινωνία και η ανθρωπότητα.









Επισημάνσεις…



Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)



Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής



Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055



Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.:6976915473



E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr , xrhstos.katsaros@gmail.com



Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/



Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki



Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)



Web Blogger: Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ http://grafida-sintikis.blogspot.gr

Η Μεσόγειος φλέγεται

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών, Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013, στην σελίδα 10.

http://cms.christos-a-katsaros74.webnode.gr/products/%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CF%8C%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%86%CE%BB%CE%AD%CE%B3%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9/

 Η Μεσόγειος φλέγεται .pdf (996,9 kB)

Η Μεσόγειος φλέγεται

                        Η αναζωπύρωση της κρίσης στον Αραβικό κόσμο φαίνεται πως οδηγεί τα διεθνή πράγματα σε σκοτεινές ατραπούς, αφού τα αποτρόπαια γεγονότα τόσο στην Αίγυπτο, αλλά και στην Συρία κυρίως δείχνουν γενικευμένη ανάφλεξη που δεν θα σταματήσει σε τοπικές διαμάχες, αλλά θα παρασύρει στη δίνη της υπερδυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Πριν λίγους μήνες είχε καταπλεύσει ο Ρωσικός στόλος στη Μεσόγειο κοντά στην επίμαχη ζώνη ενώ τώρα το ίδιο ετοιμάζεται να κάνει ο Αμερικανικός, ο δε Λευκός Οίκος δεν αποκλείει την πιθανότητα στρατιωτικής λύσης. Ήδη το Ιράν προειδοποιεί την Αμερική να μην προχωρήσει σε στρατιωτική επέμβαση γιατί θα αντιδράσει κι εκείνο ανάλογα, η Τουρκία δηλώνει διαθέσιμη να υποστηρίξει τους Σύρους αντάρτες σε περίπτωση που το ΝΑΤΟ ή έστω οι ΗΠΑ αποφασίσουν να επέμβουν, η Ρωσία και η Κίνα επιθυμούν πολιτική λύση στο πρόβλημα, ενώ σιγήν ιχθύος κρατεί το Ισραήλ που ωστόσο είναι φανερό ότι ως ο καλύτερος σύμμαχος των Αμερικανών θα σπεύσει σε βοήθειά τους. Η Ελλάδα από τη μεριά της δεν έχει ξεκαθαρίσει τη θέση της για το τι θα κάνει αν της ζητηθεί ενεργός συμμετοχή – ας ελπίσουμε ότι θα αρνηθεί και δεν θα θρηνήσουν οικογένειες τα παιδιά τους – ή η χρήση της βάσης της Σούδας στην Κρήτη, συνυπολογίζοντας πάντα και τις βλέψεις της γείτονος για δημιουργία Μουσουλμανικού τόξου, αλλά και  σε Αιγαίο και Κύπρο. 

                        Αναπάντητο βέβαια παραμένει το ερώτημα ποιος έκανε χρήση χημικών όπλων με νευροπαραλυτικά αέρια που στοίχισε τη ζωή σε πολλούς αμάχους και έστειλε στα νοσοκομεία χιλιάδες άλλους, με τις δύο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται. Ωστόσο το όλο σκηνικό θυμίζει την ατμόσφαιρα λίγο πριν την εισβολή στη Λιβύη ή στο Ιράκ- όταν αναπόδεικτα ο Σαντάμ Χουσεΐν κατηγορήθηκε για κατοχή χημικών όπλων, και λέμε αναπόδεικτα γιατί κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα να υπήρχαν, ωστόσο αυτά δεν βρέθηκαν ποτέ. Έτσι και τώρα στη Συρία κατηγορείται επισήμως το καθεστώς Άσαντ για το αποτρόπαιο έγκλημα που συνέβη στο Συριακό λαό και μπορεί να αληθεύει, αλλά προς το παρόν κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα να έγινε χρήση χημικών από τους αντικαθεστωτικούς  με σκοπό να κατηγορηθεί η επίσημη ηγεσία του κράτους και να προκληθεί η διεθνής μήνη απέναντί της. Όπως και να έχει, το θέμα είναι ότι το θύμα

είναι ο άμαχος πληθυσμός που καμία σχέση δεν έχει με τις πολιτικές ίντριγκες και δολοπλοκίες των μεγάλων και των δυνατών ή με αυτές τοπικών δικτατορίσκων. Το μεγάλο στοίχημα ως φαίνεται είναι τα πετρέλαια της Μέσης  Ανατολής και τα νερά του Ευφράτη, του Νείλου, του Ιορδάνη. Αυτό αποδεικνύουν οι μέχρι τώρα κινήσεις στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία, αλλά ακόμα στην πολιτικά ασταθή και εξεγερμένη Αίγυπτο με την εκατόμβη θυμάτων  και στο Λίβανο που η φωτιά ετοιμάζεται να ανάψει μετά τις δύο πολύνεκρες επιθέσεις σε μουσουλμανικά τεμένη των Σουνιτών. Πρόκειται ασφαλώς για ένα καλά ενορχηστρωμένο σχέδιο. Οπωσδήποτε, τα εγκλήματα είναι φρικτά ∙  αν ωστόσο οι προθέσεις της Δύσης ήταν αγνές και ο χαρακτήρας των δηλώσεων δεν υπέκρυπτε τίποτε περισσότερο από το ανθρωπιστικό και αλτρουιστικό πνεύμα της Δημοκρατίας, της οποίας κοινωνοί και μέτοχοι θέλουμε να είμαστε όλοι, τότε άνετα μπορούμε να αναρωτηθούμε γιατί δεν κρατήθηκε η ίδια στάση όταν, πριν μερικά χρόνια, εκατοντάδες Παλαιστίνιοι, κυρίως παιδιά, γυναίκες, ανήμποροι και ηλικιωμένοι, δηλητηριάστηκαν από «αγνώστου» προελεύσεως χημικά αέρια, δηλαδή από τον Ισραηλινό στρατό; Πόσο επιλεκτικός είναι αλήθεια ο ανθρωπισμός της Δύσης;

                        Και μέσα σε όλα αυτά η Ευρώπη να παραμένει απλός παρατηρητής, ανήμπορη να αποτρέψει την αιματοχυσία είτε γιατί δεν ήρθε η ώρα να διεκδικήσει ακόμα ό,τι θα ήθελε ως μερίδιό της από την Αραβική κρίση, κυρίως οι χώρες του Βορρά, είτε γιατί είναι ιδιαίτερα απασχολημένη στο Νότο με τις μνημονιακές της υποχρεώσεις και την υποτιθέμενη σωτηρία του Ευρώ, η οποία προκάλεσε περίπου 4000 αυτοκτονίες μέχρι τώρα. Ίδιο παιχνίδι κι εδώ, απλά με άλλους όρους.

  Κλείνοντας , ας ευχηθούμε όλα τα παραπάνω να είναι απλές εικασίες του γράφοντος και ότι θα πρυτανεύσει η λογική.

Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr  , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/

Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Web Blogger: Με θάρρος και τόλμη για την αλήθεια http://political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr

 Η ΓΡΑΦΙΔΑ ΤΗΣ ΣΙΝΤΙΚΗΣ http://grafida-sintikis.blogspot.gr/

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών, Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013, στην σελίδα 10. 
Διαβάστε το άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Webnode:  http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/products/η-αναπτυξιακη-πολιτικη-απαιτηση-τησ-εξαθλιω/ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.pdf (753,2 kB)

            Εδώ και μία τριετία τουλάχιστον η Ελλάδα ζει στο ρυθμό της κρίσης ενώ διανύει τον έκτο χρόνο ύφεσης με καταστροφικά για την κοινωνία αποτελέσματα. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα πολλές λύσεις προτάθηκαν αλλά δυστυχώς αποδείχθηκαν όλες ανεπαρκείς, όχι τόσο για την πολυπόθητη διάσωση του Ευρώ, στο όνομα της οποίας κλήθηκαν να κάνουν ένα σωρό θυσίες οι Έλληνες, όσο για την κοινωνία που καθημερινά βουλιάζει στο φάσμα της αβεβαιότητας. Ανεργία και ανασφάλεια μοιάζουν να καλπάζουν σε μία ξέφρενη κούρσα που δεν έχει τελειωμό.

Οι πολίτες πλέον δεν δείχνουν εμπιστοσύνη ούτε στους πολιτικούς ούτε στην ίδια την πολιτική αφού και οι δυο τούς έχουν απογοητεύσει οικτρά. Ποιος άραγε δεν θυμάται τις προεκλογικές εξαγγελίες και κορώνες όλων των εν Βουλή και μη κομμάτων για μείωση των μέτρων λιτότητας και για προώθηση της ανάπτυξης ως βασικής προϋπόθεσης για την έξοδο από την κρίση; Πού σκόνταψαν άραγε όλα αυτά και δεν έγιναν πραγματικότητα; Μήπως στα φαινόμενα διαφθοράς; Μα οι πρώτοι που κυριολεκτικά συγκλονίζουν την επικαιρότητα με σκάνδαλα οικονομικού χαρακτήρα είναι οι ίδιοι οι βο(υ)λευτές και οι πολιτευτές. Μήπως η προσπάθεια ναυάγησε μπροστά στην έλλειψη πολιτικής βούλησης για να ληφθούν γενναίες πολιτικές αποφάσεις που θα ‘‘γρατζουνούσαν’’ οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα; Προς διερεύνηση η απορία. Τέλος άραγε ποια λογική ζητά περικοπές μισθών και συντάξεων, πολύ δε περισσότερο κοινωνικών αγαθών και επιδομάτων, όταν κρατούνται καλά κρυμμένα σε συρτάρια και ντουλάπες ονόματα φοροφυγάδων που πληρώνοντας απλά και μόνο τον νόμιμο φόρο χωρίς πρόστιμα και προσαυξήσεις θα μπορούσαν να είχαν καλύψει ένα μεγάλο ποσοστό των μέτρων που ακατάπαυστα λαμβάνονται και που συνεχώς μας ζητούνται από αυτούς που ξαφνικά μετετράπησαν από φίλοι και εταίροι σε στυγνούς δανειστές-πιστωτές. Η έννοια της μικροοικονομίας έχει εξαφανιστεί μπροστά στη μονεταριστική λογική της μακροοικονομικής ανάλυσης της Τρόικας, όπου οι άνθρωποι δεν είναι παρά απλά νούμερα σε σελίδες με αριθμούς, πράξεις και λογιστικούς υπολογισμούς. Έτσι λοιπόν η κρίση έφερε την εξαθλίωση, η δόση έφερε τα μέτρα , κύριε Σαμαρά εδώ και τώρα ανάπτυξη!

Πώς νοείται όμως η ανάπτυξη; Αναμφίβολα αποτελεί απαίτηση της κοινωνίας προς την πολιτική ηγεσία του τόπου, ώστε επιτέλους να υπάρξει μία αχτίδα αισιοδοξίας για τη χώρα και τους πολίτες της. Αν όμως ως ανάπτυξη θεωρείται η κινεζοποίηση του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας που θα δουλεύει για μερικά ψίχουλα Ευρώ       με ελαστικές μορφές εργασίας και δίχως ασφάλιση, με την δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης να επικρέμεται πάνω από το κεφάλι του και κυρίως αν όλα αυτά προϋποθέτουν ως επενδυτές ξένες ή πολυεθνικές εταιρείες και τράπεζες που θα θεωρήσουν ελκυστικό για επενδύσεις και οικονομικό όφελος το πακέτο εξαθλίωσης του Έλληνα εργαζομένου, τότε μπορεί κανείς να σκεφτεί πως εξυφάνθη σχέδιο οικονομικής υποδούλωσης τόσο της χώρας όσο και των πολιτών της και πως τα μέτρα δεν απαιτήθηκαν από τους «εταίρους» για τη διάσωση του Ευρώ ή της Ελληνικής οικονομίας, όπως το ισχυρίστηκαν, αλλά για κάτι άλλο που επιεικώς μπορεί να χαρακτηριστεί ως τουλάχιστον ύποπτο.

 Αν πάλι ως ανάπτυξη θεωρείται η αξιοποίηση των ευκαιριών και όχι η εκποίηση για ένα κομμάτι ψωμί του  εθνικού πλούτου και των εργαζομένων ούτε η παράδοση των ενεργειακών πηγών της χώρας, τότε σε αυτή τη βάση τα μέτρα ανάπτυξης θα μπορούσαν να είναι πραγματικά ανακουφιστικά. Είναι πραγματικά παρήγορο το γεγονός ότι γίνεται λόγος για οριοθέτηση της ΑΟΖ που θα επιτρέψει στην  Ελλάδα να εκμεταλλευτεί πλήρως και προς όλες τις κατευθύνσεις τον ορυκτό θαλάσσιο πλούτο τουλάχιστον σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο ή σε ότι άλλο κρύβουν τα ελληνικά πελάγη στους απάτητους βυθούς τους. Χωρίς να είναι λοιπόν κανείς αρνητικός στα σχέδια ανάπτυξης που εξαγγέλλονται πρέπει να σταθεί κριτικά απέναντί τους, ώστε να αποφύγει παγίδες, λάθη και παραλήψεις. Η αναπτυξιακή πολιτική δεν συντελείται πωλώντας έναντι πινακίου φακής τα πρωτοτόκια, αλλά όταν δημιουργείται κλίμα ευημερίας και κοινωνικής πρόνοιας που σε συνδυασμό με την αξιοκρατική αξιολόγηση αποτελεί κίνητρο για κάθε εργαζόμενο να  αναδείξει τον καλύτερο εαυτό του. Βέβαια, μέχρι πρότινος η Ελλάδα μπορούσε να καυχάται ότι είχε ένα σταθερό κοινωνικό πλαίσιο πρόνοιας και σχετικής ευημερίας, της έλλειπαν όμως τα στοιχεία της αξιοκρατίας και της αξιολόγησης, κάτι που έδωσε έδαφος στη διαφθορά να αναπτυχθεί και να καταφάει τον κοινωνικό ιστό. 

Ωστόσο, τι κρατά δέσμια τη χώρα και δεν προχωρά σε πολιτικές ανάπτυξης, τη στιγμή μάλιστα που η κοινωνία βοά πως ήρθε η ώρα να τελειώσουν οι θυσίες και η χώρα να μπει σε αναπτυξιακή τροχιά αφού δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να μπορεί να δώσει πλέον η ελληνική οικογένεια από τον προϋπολογισμό της στο κράτος και την τρόικα; Οι δομές του κράτους μεταβάλλονται, η εργασία βρίσκεται μπροστά σε καινούρια δεδομένα, αλλά η πολυπόθητη ανάπτυξη αργεί να κάνει την εμφάνισή της παρά της υποσχέσεις για πλεόνασμα εντός του επόμενου έτους και για  άνοιγμα της αγοράς εργασίας. Κανείς δεν μπορεί να παίζει με τις προσδοκίες ενός ολόκληρου λαού, όταν μάλιστα ο ίδιος τις έχει καλλιεργήσει στο έπακρο. Η ανάπτυξη είναι πλέον επιτακτική ανάγκη και δεν μπορούμε να της γυρνάμε την πλάτη αν θέλουμε  να  προχωρήσουμε και να αφήσουμε πίσω τους εφιάλτες που βιώσαμε και βιώνουμε ακόμα. Τώρα είναι η ώρα για να το αποδείξουμε!            

Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr  , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/

Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Web Blogger: Με θάρρος και τόλμη για την αλήθεια http://political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr

You Tube: Το κανάλι του χρήστη christos411970 ♥_♥_''Η ποίηση είναι Αγάπη''_♥_♥_  http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee

Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών ΈΤΟΣ 42^ο ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 12.984 ΤΡΙΤΗ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2013

Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών ΈΤΟΣ 42ο ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 12.984 ΤΡΙΤΗ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2013.pdf (340,8 kB)

Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι:  

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13 από Chris Sintiki, Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 στις 1:55 π.μ.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13  από Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki), Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 στις 2:02 π.μ.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13  από Θάρρος Τόλμη Αλήθεια, Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 στις 2:13 π.μ.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13  από Χρήστος Α. Κατσαρός, Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 στις 2:22 π.μ. 

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13 από Chris Sintiki B, Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 στις 2:30 π.μ.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13 από Christos A. Katsaros, Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013 στις 2:37 π.μ.

Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.

Ζητώ την κατανόηση σας!!!  Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; ΚΑΝΤΕ LIKE... ΚΛΙΚ ΣΤΟ (Mου αρέσει!)  Post to Facebook -> Δημοσίευση στο Facebook & Twitter