Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Ομιλία Ντ. Μπακογιάννη στη Βουλή για τη νέα δανειακή σύμβαση 12.2.12


Δείτε την ομιλία της προέδρου της Δημοκρατικής Συμμαχίας στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για το Σ/Ν του Υπουργείου Οικονομικών.
12.02.12 Ομιλία της προέδρου της Δημοκρατικής Συμμαχίας, Ντόρας Μπακογιάννη, στη Βουλή στη συζήτηση πριν από την ψηφοφορία του Σ/Ν του Υπ. Οικονομικών για την έγκριση των σχεδίων συμβάσεων και του μνημονίου για τη μείωση του δημοσίου χρέους και τη διάσωση της εθνικής οικονομίας.

Ομιλία Ντόρας Μπακογιάννη στη Βουλή για τη νέα δανειακή σύμβαση 12.2.12 http://youtu.be/csC7PbX6zWk







Ομιλία της προέδρου της Δημοκρατικής Συμμαχίας στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για το Σ/Ν του Υπουργείου Οικονομικών:
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει κανένας από τους τριακόσιους σήμερα ο οποίος να μη νιώθει ότι βρίσκεται μπροστά σε μεγάλα, σε σημαντικά διλήμματα. Ενδεχομένως να εξαιρέσω μερικούς συναδέλφους του Κομμουνιστικού Κόμματος αλλά αμφιβάλω ότι είναι όλοι.
Και το δίλημμα είναι μεγάλο. Διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο βομβαρδισμός ενός κόσμου ο οποίος είναι απελπισμένος, ο οποίος βρίσκεται σε απόγνωση, ο οποίος βλέπει το μεροκάματό του να πέφτει στα 450 ευρώ, ο οποίος ανησυχεί αύριο για τη σύνταξή του, ένας ολόκληρος κόσμος, περίπου 800.000 με 1.000.000 άνεργοι οι οποίοι σήμερα δεν έχουν τίποτα να χάσουν μέσα στην ελληνική κοινωνία, ζητούν από όλους μας να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας.
Και περιμένουν πράγματι, με αυτές τις γνώσεις τις οποίες έχουν, να πει η Βουλή των Ελλήνων σήμερα ένα «όχι» στη νέα δανειακή σύμβαση. Και δέχομαι και αντιλαμβάνομαι, διότι δεν είμαι χθεσινή στην πολιτική, την πίεση την οποία οι συνάδελφοι από όλες τις πτέρυγες δέχονται. Δεν είναι τυχαίο ότι τα Έδρανα της Νέας Δημοκρατίας είναι άδεια σήμερα. Αλλά θέλω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου και θέλω να κάνω μια ανάλυση.
Το πρόβλημα της χώρας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πρωτίστως πολιτικό και δευτερευόντως οικονομικό. Και είναι πρωτίστως πολιτικό, διότι τα δυο μεγάλα κόμματα δεν διδάχθησαν τίποτα από την κρίση και διότι, όταν ήρθε το περίφημο μνημόνιο 1, αφού ακολούθησε μια πολιτική έξι μηνών όπου υπήρχαν λεφτά, όπου έπρεπε να τα δώσουμε στον κόσμο και όπου μετά από όλα αυτά φθάσαμε να λέμε ότι πήγαμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και υπογράψαμε ένα μνημόνιο, αυτό το μνημόνιο προέβλεπε τουλάχιστον τη διόρθωση του ίδιου του συστήματος. Προέβλεπε, λοιπόν, δυο πράγματα: Αφ' ενός περικοπές και αφ' ετέρου διαρθρωτικές αλλαγές. Η Κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου δεν έκανε καμία διαρθρωτική αλλαγή, καμία. Και δεν υπάρχει πιο αστείο πράγμα από το να ακούω ορισμένους να λένε ότι έγινε –λέει- διαρθρωτική αλλαγή, η αποκρατικοποίηση του Ο.Τ.Ε., που ήταν τουλάχιστον αστείο. Δεν προχώρησε σε τίποτα το οποίο να μειώνει τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δεν προχώρησε, μισάνοιξε τρεις φορές με τρία διαφορετικά σχέδια νόμου τα περίφημα κλειστά επαγγέλματα. Ανοίγανε και κλείνανε. Και τελικώς έχασε την αξιοπιστία της περίτρανα με την περίφημη ιστορία του δημοψηφίσματος του κ. Παπανδρέου.
Το αποτέλεσμα και η πραγματική ανάλυση, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είναι ότι τα δυο αυτά χρόνια η Κυβέρνηση την οποία είχαμε δεν μπορούσε και δεν ήθελε να συγκρουστεί με τα σπλάχνα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και αυτή είναι μια πικρή αλήθεια. Και αν δεν θέλουμε να ξανάρθουμε στη Βουλή για τρίτο μνημόνιο, αυτήν την αλήθεια πρέπει να την αναγνωρίσουμε σήμερα ευθαρσώς και να πούμε ότι, αν φθάσαμε στο σημείο να συζητάμε για μειώσεις μισθών και συντάξεων και τέτοιου είδους αλλαγές στην κανονικότητα και στην καθημερινότητα των Ελλήνων, φθάσαμε διότι το πολιτικό σύστημα δεν είχε το θάρρος να προχωρήσει στις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές. Και μας το έλεγαν όλοι. Μας το έλεγαν οι ξένοι, αλλά δεν μας άρεσε. Μας το έλεγαν μερικοί στο εσωτερικό και πάλι δεν μας άρεσε.
Από την άλλη μεριά, η Νέα Δημοκρατία είπε το περίτρανο «όχι» στο μνημόνιο και ακολούθησε επί δυόμισι χρόνια μια πολιτική αντιμνημονιακή. Σήκωσε το λάβαρο και είπε «όχι σε όλα». Το «όχι σε όλα» ήταν δύσκολο να στοιχειοθετηθεί. Ακολούθησε το Ζάππειο 1. Στο Ζάππειο 1 το έλλειμμα θα εξαφανιζόταν σε δεκαοκτώ μήνες. Μετά ακολούθησε το Ζάππειο 2, όπου υπήρχαν λεφτά για την ανάπτυξη. Το αποτέλεσμα είναι ότι ένας ολόκληρος κόσμος που ακολουθούσε τη Νέα Δημοκρατία επί δυο χρόνια πίστευε ότι υπήρχε κάποιος μαγικός τρόπος να μείνουν τα πράγματα ως είχαν και από την άλλη μεριά να υπάρξουν λεφτά. Αποτέλεσμα; Τίποτα από αυτά τα οποία προβλέπονταν δεν υλοποιήθηκαν. Και φθάσαμε στο να έχουμε σήμερα την Κυβέρνηση Παπαδήμου, μία Κυβέρνηση Παπαδήμου η οποία όμως είναι μία Κυβέρνηση πενήντα ανθρώπων, οι περισσότεροι προέρχονται από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., με λίγα στελέχη τα οποία προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία. Η Κυβέρνηση αυτή θα έπρεπε να διαπραγματευθεί μια σύμβαση καινούργια.
Κατά την άποψή μου -και θέλω να το καταθέσω εδώ στη Βουλή των Ελλήνων- η σύμβαση αυτή είναι κακή, είναι κάκιστη. Και είναι κάκιστη, διότι ακριβώς η ελληνική πλευρά δεν είχε ούτε τα επιχειρήματα ούτε τις αντιπροτάσεις. Δεν μπορούσε να καταθέσει μία αντιπρόταση η οποία να ήταν φερέγγυα. Δεν είχε αντιπρόταση να καταθέσει.
Το αποτέλεσμα είναι να βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε μια σύμβαση που φέρνει πραγματικά ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων στην απόγνωση...
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάσαμε σήμερα σ' αυτή τη σύμβαση. Δεν υπάρχει όμως κανείς σ' αυτή την Αίθουσα ο οποίος να μην θέλει να σκεφτεί μικροπολιτικά, που να μην ξέρει τι θα συμβεί σ' αυτή τη χώρα εάν αύριο το πρωί αυτή η σύμβαση δεν ψηφιστεί από τη Βουλή των Ελλήνων.
Εγώ, λοιπόν, που σας μιλώ δεν έχω το άλλοθι της άγνοιας. Ήρθαν πολλοί και μου είπαν ότι το ευκολότερο για τη Δημοκρατική Συμμαχία θα ήταν να πούμε ένα μεγαλοπρεπές «όχι». Και γιατί; Γιατί η Νέα Δημοκρατία υποχρεώθηκε να αλλάξει πολιτική, γιατί το ΛΑ.Ο.Σ. υποχρεώθηκε να αλλάξει δέκα πολιτικές, γιατί το ΠΑΣΟΚ θα είναι υποχρεωμένο να ψηφίσει. Εμείς δεν συμμετέχουμε στην Κυβέρνηση, δεν έχουμε καμία ευθύνη, δεν διαπραγματευτήκαμε. Με άνεση λοιπόν μπορούσαμε να βροντοφωνάξουμε «όχι».
Δεν το κάνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί δεν έχουμε το άλλοθι της άγνοιας. Διότι δεν δικαιούμαι –τουλάχιστον εγώ προσωπικώς- να παίξω πάνω στο φόβο, την απόγνωση και, αν θέλετε, την έλλειψη ελπίδας των Ελλήνων. Δεν το δικαιούμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι αυτό το άλλοθι της άγνοιας που δεν έχω εγώ, πιστεύω πως δεν το έχει κανένας από εσάς.
Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αν αύριο μεν κρυφτείτε πίσω από την ψήφο εκείνων που θα ψηφίσουν και κάνετε «νταηλίκια» πολιτικά, μπορεί να έχετε ενδεχομένως ένα μικρό κομματικό όφελος. Θα έχετε βλάψει όμως τους μικρούς, τους μεσαίους, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους. Θα τους έχετε βλάψει ανεπανόρθωτα.
Θα πείτε όμως ξεκάθαρα στους πολίτες, ότι αύριο το πρωί δεν θα υπάρχουν χρήματα και όταν έχετε προτάσεις, θα πρέπει να στις στοιχειοθετήσετε.
Αντιλαμβάνομαι ότι χάσμα βαθύ μας χωρίζει, αλλά επειδή το προνόμιο του πατριωτισμού ή του κοινωνισμού δεν το έχει κανένα κόμμα, δεν δίνω το δικαίωμα σε κανέναν σ' αυτή τη Βουλή να ισχυρίζεται ότι νοιάζεται περισσότερο για το φτωχό εργαζόμενο από ό,τι εγώ.
Σκεφτείτε τι θα ψηφίσετε διότι η αυριανή μέρα είναι δύσκολη και μεταξύ της πρώτης και της τρίτης μέρας μπορεί να έχει επέλθει το μοιραίο».
Δευτερολογία:

Δευτερολογία Ντ. Μπακογιάννη νέα δανειακή σύμβαση 12.2.12 http://youtu.be/lwkBylAh8wU

«Κύριε Πρόεδρε, πριν μπω στα θέματα των άρθρων, θέλω να καταδικάσω απερίφραστα εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμμαχίας αυτό που συμβαίνει αυτήν τη στιγμή στην Αθήνα. Οργανωμένες ομάδες κουκουλοφόρων έχουν κάψει μεγάλο αριθμό ακινήτων στο Κέντρο της Αθήνας. Αυτήν τη στιγμή, κύριοι συνάδελφοι, φλέγεται από τη Στοά Πεσμαζόγλου, την Τράπεζα Πίστεως μέχρι πάνω από το «ΑΤΤΙΚΟΝ», το ίδιο το «ΑΤΤΙΚΟΝ» και πάνω από δεκαπέντε μαγαζιά. Θεωρώ ότι η Βουλή των Ελλήνων, δια των εκπροσώπων της, οφείλει να καταγγείλει και να καταδικάσει άμεσα αυτές τις οργανωμένες ομάδες κουκουλοφόρων που κρύβονται πίσω από μια δίκαιη αγανάκτηση ενός λαού που βγήκε ειρηνικά να διατρανώσει την αντίθεσή του σήμερα το βράδυ, οι οποίες όμως με την ανοχή πάρα πολλών ετών του ελληνικού πολιτικού συστήματος σήμερα για άλλη μια φορά έχουν κάνει την Αθήνα ρημαδιό.
Κύριε Πρόεδρε, σε ό,τι αφορά τη Δημοκρατική Συμμαχία, εμείς το καταγγέλλουμε και ζητούμε από την Κυβέρνηση, πρώτον, πλήρη ενημέρωση και δεύτερον, δράση. Διότι οι πληροφορίες που έφθασαν είναι ότι οργανωμένες ομάδες εμπόδιζαν ακόμη και τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής να προσέλθουν και να σβήσουν τη φωτιά.
Έρχομαι τώρα στα θέματα του νομοσχεδίου. Δεν θα μιλήσω γενικά, όπως έγινε μέχρι τώρα, αλλά θα μπω σε τέσσερα συγκεκριμένα θέματα, τα οποία πιστεύω ότι η Ελληνική Κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να παλέψει.
Πρώτον, κύριοι συνάδελφοι, θα ξέρετε ότι η Δημοκρατική Συμμαχία είχε προτείνει από την αρχή να συμπεριληφθούν τα ομόλογα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο PSI, στο ονομαζόμενο «κούρεμα» των ομολόγων, με τη λογική ότι δεν πρέπει να κερδοσκοπήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εις βάρος της Ελλάδος. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό έχει δρομολογηθεί. Τώρα είναι η ώρα και διπλωματικά να πιέσουμε να συμμετέχουν σε αυτό το «κούρεμα» και ομόλογα των υπολοίπων κεντρικών τραπεζών, διότι η Ευρώπη έχει και εκείνη τις δικές της υποχρεώσεις έναντι της Ελλάδος και αυτές πρέπει πράγματι να φανούν μια και καλή με μια αλληλεγγύη, την οποία μέχρι σήμερα δεν μας έχει δείξει στο βαθμό που ούτε οι λαοί της αλλά ούτε και εμείς περιμέναμε.
Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά το θέμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Οι τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν. Αυτό το γνωρίζουμε. Μέσα, όμως, σε αυτήν τη συμφωνία που θα γίνει μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και των τραπεζών θα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει μια ρύθμιση για την επιμήκυνση των στεγαστικών δανείων. Τα στεγαστικά δάνεια σήμερα έχουν οδηγήσει έναν ολόκληρο κόσμο στην απελπισία. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να αντιμετωπιστεί με μια συμφωνία, την οποία η Ελληνική Κυβέρνηση θα κάνει με την Ένωση Τραπεζών ενόψει της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.
Το τρίτο θέμα αφορά το σχέδιο Μάρσαλ. Είχα την ευκαιρία να το πω και κατ' ιδίαν στον κ. Παπαδημούλη, ο οποίος είπε από του Βήματος της Βουλής ότι κανένας Αρχηγός δεν μιλά για το νέο πακέτο Μάρσαλ. Θα μου επιτρέψει να του θυμίσω ότι η Δημοκρατική Συμμαχία το έθεσε από τον Ιούνιο. Το ονομάσαμε τότε ανάλογα, ή μικρό σχέδιο Μάρσαλ ή σχέδιο «Ηρακλής». Έχει περάσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και έχει υιοθετηθεί από τους Φιλελεύθερους στην Ευρώπη, δηλαδή από το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα της Ευρώπης. Καλώ και τα άλλα κόμματα, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, να προσπαθήσουν από τις δικές τους Κοινοβουλευτικές Ομάδες στην Ευρώπη να συμπαρασταθούν στην προσπάθεια την οποία κάνουμε σήμερα, για να μπορέσουμε να πετύχουμε αυτό το σχέδιο. Πιστεύω ότι είμαστε κοντά και πιστεύω ότι 35 δισεκατομμύρια θα είναι πολύ σημαντικό να πέσουν στην αγορά, ιδιαίτερα για να τονώσουν την ιδιωτική οικονομία.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, δεν έχω τη δυνατότητα να καταψηφίσω ορισμένα άρθρα του νομοσχεδίου, διότι αντιλαμβάνομαι πλήρως τι σημαίνει αυτό.
Θέλω, όμως, να πω, πέρα όλων των υπολοίπων με τα οποία διαφωνώ, όπως είναι ο κατώτατος μισθός, ότι η αποδοχή της αλλαγής του νόμου, τον οποίο η Βουλή ψήφισε για εξήντα δόσεις αποπληρωμής φόρου των επιχειρήσεων, οι οποίες μειώνονται σήμερα στις δώδεκα, οδηγεί επιχειρήσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη Δευτέρα το πρωί σε κλείσιμο και έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων στην ανεργία.
Θέλω, λοιπόν, να καλέσω την Κυβέρνηση, έστω και την ύστατη ώρα, αυτή την αλλαγή αυτού του άρθρου, το οποίο πριν από είκοσι πέντε μέρες ψηφίσαμε να μην επιμείνει και να κρατήσει την παλιά ρύθμιση για τη Βουλή. Είναι στην κόψη του ξυραφιού σήμερα οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι που εργάζονται σ' αυτές. Αλλοίμονο μας, εάν με τέτοιου είδους κινήσεις, σπρώξουμε ακόμα περισσότερους ανθρώπους στην ανεργία».




ΠΗΓΗ: http://www.dimsim.gr/6_1a2057/omilia_nt_mpakogiannh_sth_voulh_gia_th_nea_daneiakh_sumvash.html


Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι:  

Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.

Ζητώ την κατανόηση σας!!!  Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου